عکس نوشته آیه قرآن

وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لاَّ تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنكُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ (25)

و بترسيد (و حفظ كنيد خود را) از فتنه اى كه تنها دامنگير ستمگران شما نمى شود، (بلكه همه را فرا خواهد گرفت، چرا كه ديگران نيز در مقابل ستمگران سكوت كردند) و بدانيد كه خداوند سخت كيفر است.

«فتنه»، به معناى شرك، كفر، بلا و آزمايش، شكنجه و عذاب است و در اين آيه به معناى بلا و مصيبت هاى اجتماعى است. (474)
در آيه ى قبل، دستور اطاعت از پيامبر صلى الله عليه وآله بود، اينجا پرهيز از فتنه. پس معلوم مى شود كه يكى از مصاديق فتنه، عدم اطاعت از پيامبر است و مفهوم اين آيه، با آيه ى «واعتصموا بحبل اللّه جمعياً و لا تفرّقوا» (475) يكسان مى باشد. (476)
مصداق ديگر فتنه، فساد و فحشا مى باشد كه باعث فروپاشى يك نظام مى شود و آسيب آن عمومى و فراگير است. مثل فساد حكّام بنى اميّه كه چون ولايت پيشواى حقّ را كنار زدند، مسلمانان را قرن ها به ذلّت كشاندند.
سكوت و ترك امر به معروف و نهى از منكر، باعث فتنه و فراگيرشدن عذاب است، چنانكه پيامبر فرمودند: خداوند هرگز تمام مرم را به خاطر گناه بعضى از آنان مجازات نمى كند، مگر زمانى كه منكرات در ميان آنان آشكار گردد و ديگران در حالى كه توان انكار و برخورد با آن را داشته باشند، سكوت كنند كه اگر چنين شد، خداوند همه ى آنان (خاصّ و عام) را عذاب مى كند. (477) چنانكه حضرت على عليه السلام فرمودند: اگر گناهى پنهانى انجام گيرد، خداوند عموم مردم را عذاب نمى كند، امّا اگر گروهى منكراتى را آشكار انجام دهند و مردم آنان را سرزنش نكنند، هر دو گروه مستوجب عقوبت مى شوند. (478)
معناى پرهيز از اعمالى كه باعث فتنه شده ودر همه تأثير مى گذارد، عزلت وكناره گيرى از مسائل نيست، بلكه لزوم هوشيارى و توجّه انسان را مى رساند. حضرت على عليه السلام مى فرمايد: در فتنه ها مثل بچّه شترى باشيد كه نه از شما بار بكشند و نه شما را بدوشند و نه از شما بهره بردارى كنند. «كن فى الفتنة كابن اللبون، لا ظهر فيركب و لا ضرع فيحلب» (479)
هنگام نزول اين آيه، پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمود: هر كس پس از من در جانشينى على عليه السلام ظلم كند، «فكانّما جحد نبوّتى و نبوة الانبياء قبلى» گويا رسالت من و نبوّت پيامبران پيشين را انكار كرده است. (480)
-----
474) تفسير نمونه
475) آل عمران، 103
476) تفسير الميزان
477) تفسير نمونه
478) تفسير اثنى عشرى
479) نهج البلاغه، حكمت 1
480) تفسير فرقان

- تخلّف از دين و دستورات الهى، مايه ى بروز فتنه و نزول عذاب الهى است. «دعاكم لما يحييكم... واتّقوا فتنة...»
- نه خود عامل فتنه شويم، نه با فتنه گران هم صدا شويم و نه در برابرشان سكوت كنيم. «واتّقوا فتنة»
- سرنوشت انسان وجوامع، در گرو عملكرد خودشان است.«واتّقوافتنةلاتصيبنّ»
- افراد جامعه ى ايمانى علاوه بر كارهاى خود، نسبت به كارهاى ديگران نيز بايد تعهّد داشته باشند. چون گاهى آثار كارهاى خلاف، دامنگير ديگران هم مى شود، همچون كسى كه در كشتى، جايگاه خود را سوراخ كند. «و اتّقوا فتنة لاتصيبنّ الّذين ظلموا منكم خاصّة»
- توجّه به شدّت و سختى عذاب الهى، زمينه ساز پرهيز از ظلم و گناه است. «و اتّقوا فتنة... انّ اللّه شديد العقاب»

تفسیر نور